Jak zgłosić uporczywe nękanie przez byłego partnera na Messengerze

Jak rozpoznać uporczywe nękanie na Messengerze i odzyskać spokój?

Zmagasz się z niechcianym kontaktem, a nawet terrorizowaniem przez byłego partnera na Messengerze i zastanawiasz się, jak zgłosić uporczywe nękanie przez byłego partnera na Messengerze? W świecie, w którym cyfrowa komunikacja jest na wyciągnięcie ręki, granica między troską a obsesyjnym prześladowaniem może zostać bardzo szybko przekroczona.

Jeśli czujesz się osaczony(a), a nawet z pozoru niewinne wiadomości wywołują w Tobie lęk, irytację lub poczucie zagrożenia, nie jesteś w tym sam(a). To, co przeżywasz, nie jest Twoją winą, a prawo stoi po Twojej stronie.

W tym artykule znajdziesz konkretne wskazówki, jak krok po kroku zareagować, jak dokumentować sytuację oraz jak skutecznie zgłosić sprawę organom ścigania. Dowiesz się także, jakie masz prawa i jak możesz zadbać o swoje bezpieczeństwo psychiczne oraz cyfrowe.

Celem tego poradnika jest nie tylko pokazanie Ci procedury prawnej, ale także wsparcie w odzyskaniu poczucia kontroli nad własnym życiem. Dzięki świadomemu działaniu możesz skutecznie przeciwstawić się nękaniu i postawić jasne granice.

Nękanie na Messengerze a prawo – czym jest stalking?

Zanim przejdziesz do konkretnych kroków, ważne jest zrozumienie, co prawo uznaje za nękanie, zwane również stalkigiem. W polskim systemie prawnym kwestie te reguluje art. 190a § 1 Kodeksu Karnego. Zgodnie z nim odpowiedzialności karnej podlega ten, kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia albo istotnie narusza jej prywatność.

W przepisie kluczowe są zwłaszcza dwa elementy: „uporczywe nękanie” oraz „uzasadnione poczucie zagrożenia, poniżenia, udręczenia lub naruszenie prywatności”. To one odróżniają zwykły, jednorazowy konflikt od zachowania o charakterze przestępstwa. Zrozumienie tych pojęć pomoże Ci ocenić, czy w Twojej sytuacji można mówić o stalkingu.

W kontekście Messengera znaczenie ma nie tylko sama treść wiadomości, ale także ich częstotliwość, intensywność oraz to, jak wpływają na Twoje codzienne funkcjonowanie. Liczy się także to, że kontakt jest kontynuowany mimo Twojej wyraźnej dezaprobaty i próśb o zaprzestanie.

Czym jest „uporczywe nękanie” w praktyce?

Uporczywe nękanie nie oznacza jednej, nawet bardzo nieprzyjemnej wiadomości. Chodzi o powtarzalne, długotrwałe zachowanie, które ma miejsce mimo Twojej wyraźnej niezgody.

W praktyce uporczywe nękanie na Messengerze może obejmować między innymi:

• codzienne lub bardzo częste wysyłanie wiadomości,
• natrętne dzwonienie na Messengerze (połączenia głosowe lub wideo),
• ponawianie prób kontaktu po zablokowaniu – np. z innych kont,
• komentowanie Twoich zdjęć czy postów mimo wyraźnego sprzeciwu,
• próby kontaktowania się z Tobą przez profile Twoich znajomych.

Kluczowe jest to, że takie działania trwają mimo Twoich próśb o ich zakończenie i wyraźnie naruszają Twoje poczucie bezpieczeństwa oraz komfort psychiczny. To właśnie odróżnia zwykłą kłótnię czy nieporozumienie od uporczywego nękania.

Uzasadnione poczucie zagrożenia i naruszenie prywatności

Drugim istotnym elementem jest uzasadnione poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, a także istotne naruszenie prywatności. Nie musisz czuć realnego zagrożenia życia, by mówić o przestępstwie. Wystarczy, że działania byłego partnera powodują, że:

• obawiasz się o swoje bezpieczeństwo fizyczne lub psychiczne,
• czujesz się poniżony(a), np. przez obraźliwe komentarze,
• doznajesz udręczenia – natłok wiadomości nie pozwala Ci normalnie funkcjonować,
• masz wrażenie, że Twoja prywatność jest permanentnie naruszana.

Istotne naruszenie prywatności może polegać np. na:

• tworzeniu fałszywych profili, by Cię śledzić lub obserwować,
• wypytywaniu o Ciebie Twoich znajomych,
• „śledzeniu” Twojej aktywności w sieci i poza nią,
• interesowaniu się Twoją nową pracą lub związkiem w sposób natarczywy.

Pamiętaj, że nękanie jest przestępstwem ściganym na wniosek pokrzywdzonego. Oznacza to, że to Ty musisz zainicjować działania, składając zawiadomienie na Policji lub w prokuraturze.

Krok 1: Zbieranie dowodów – Messenger jako kluczowe źródło

Messenger, choć jest narzędziem, za pomocą którego jesteś nękany(a), jednocześnie stanowi najważniejsze źródło dowodów w sprawie. Z tego powodu nie usuwaj żadnych wiadomości, nawet jeśli budzą w Tobie negatywne emocje. Każdy komunikat może okazać się istotny dla oceny sytuacji przez organy ścigania.

Twoim celem jest zgromadzenie jak najbardziej kompletnego materiału dowodowego, który pokaże zarówno treść, jak i częstotliwość oraz schemat zachowań byłego partnera. Im lepiej udokumentujesz sytuację, tym łatwiej będzie organom ścigania ocenić, że doszło do uporczywego nękania w rozumieniu Kodeksu Karnego.

Jakie dowody z Messengera warto zebrać?

Podczas przygotowywania się do zgłoszenia uporczywego nękania przez byłego partnera na Messengerze, wykonaj następujące działania:

1. Zrzuty ekranu (screenshots)
   Rób zrzuty ekranu wszystkich wiadomości, prób połączeń głosowych i wideo oraz innych form kontaktu, takich jak próby dodania do grup, reakcje na Stories czy komentarze. Zadbaj, aby na zrzutach było widoczne:
2. imię i nazwisko lub nazwa profilu sprawcy,
3. data i godzina wysłania wiadomości,

4. pełna treść komunikatu.

5. Nagrywanie ekranu (screen recording)
   Jeżeli masz taką możliwość, nagraj krótki film, na którym przewijasz całą konwersację z byłym partnerem. Taki materiał pokazuje:

6. ciągłość rozmowy,
7. częstotliwość kontaktu,

8. schemat zachowania na przestrzeni czasu.

9. Zapis historii czatu
   W ustawieniach Facebooka lub Messengera znajdź opcję typu „Pobierz swoje informacje”. Dzięki temu możesz pobrać pełną historię czatu w formie pliku tekstowego lub PDF, co bywa pomocne przy analizie długotrwałego nękania.

10. Chronologiczny dziennik zdarzeń
    Załóż osobny notatnik lub plik, w którym zapiszesz:

11. daty i godziny poszczególnych incydentów,
12. krótki opis każdego zdarzenia,

13. swoje odczucia (np. strach, bezsenność, trudności w pracy).
    Taki dziennik pomoże Ci klarownie przedstawić całą sytuację podczas składania zawiadomienia.

14. Dodatkowe dowody z innych źródeł
    Jeśli były partner zakłada nowe profile, by nawiązać kontakt, dokumentuj:

15. zrzuty ekranu z tych kont,
16. korespondencję wysyłaną z fałszywych profili.
    Gdy próbuje kontaktować się przez Twoich znajomych, poproś ich o:
17. zapis rozmów,
18. zrzuty ekranu,
19. ewentualne późniejsze zeznania.

Wszystkie dowody przechowuj w bezpiecznym miejscu, najlepiej na kilku nośnikach jednocześnie – np. na dysku twardym komputera, w chmurze oraz na pendrivie. Dzięki temu zmniejszysz ryzyko ich utraty.

Krok 2: Jasne postawienie granic – „Nie życzę sobie kontaktu”

Zanim zgłosisz sprawę do organów ścigania, niezwykle ważne jest jasne zakomunikowanie, że nie życzysz sobie dalszego kontaktu z byłym partnerem. Taka wyraźna deklaracja stanowi ważny element dowodowy, który pokazuje, że dalsze działania sprawcy mają charakter uporczywy i są podejmowane wbrew Twojej woli.

Nie musisz prowadzić długich dyskusji ani tłumaczyć swoich powodów. Wystarczy jedno, stanowcze oświadczenie, które następnie zostanie udokumentowane. To pomoże wykazać, że dalsze wiadomości lub próby kontaktu są świadomym ignorowaniem Twoich granic.

Jak sformułować ostateczną wiadomość i co zrobić potem?

Aby wzmocnić swoją pozycję, wykonaj następujące kroki:

1. Wyślij ostatnią, zdecydowaną wiadomość
   Możesz skorzystać z przykładowej formuły:
   „W związku z Twoimi ciągłymi próbami kontaktu informuję, że nie życzę sobie żadnych dalszych wiadomości ani połączeń z Twojej strony. Każda kolejna próba będzie traktowana jako nękanie i zostanie zgłoszona odpowiednim organom.”

Po wysłaniu tej wiadomości: - zrób zrzut ekranu, na którym widać jej treść, datę oraz adresata, - zachowaj ją w swoich materiałach dowodowych.

1. Natychmiastowa blokada kont
   Po wysłaniu stanowczej informacji zablokuj byłego partnera:
2. na Messengerze,
3. na Facebooku,
4. na innych platformach, gdzie próbował się z Tobą kontaktować.

Możesz również: - zaostrzyć ustawienia prywatności, - ograniczyć widoczność swoich postów i Stories, - usunąć lub zablokować wspólne konta czy grupy.

1. Brak dalszej komunikacji
   Od tego momentu nie wdawaj się w żadne dyskusje, nawet jeśli znajdziesz sposób, by zobaczyć kolejne wiadomości (np. z nowych profili). Każda Twoja odpowiedź może zostać zinterpretowana jako zgoda na kontakt lub próba podtrzymywania relacji, co utrudni późniejszą ocenę sprawy.

Wyraźne i udokumentowane postawienie granic ma znaczenie zarówno psychologiczne, jak i prawne. Pokazujesz w ten sposób, że nie akceptujesz takiego traktowania i konsekwentnie stoisz na straży swoich praw.

Krok 3: Zgłoszenie nękania – Policja lub prokuratura

Gdy masz już zgromadzone dowody i jasno postawiłeś(aś) granice, kolejnym krokiem jest formalnie zgłosić uporczywe nękanie. Masz do wyboru dwie podstawowe ścieżki: zgłoszenie na Policji lub bezpośrednio w prokuraturze rejonowej. W obu przypadkach podstawą prawną jest art. 190a § 1 Kodeksu Karnego.

Nie odkładaj tego kroku w nieskończoność. Im szybciej zareagujesz, tym większa szansa na skuteczną ochronę oraz zastosowanie odpowiednich środków wobec sprawcy. Pamiętaj, że Twoje bezpieczeństwo i spokój są priorytetem, a zgłoszenie przestępstwa jest Twoim prawem.

Gdzie i jak zgłosić uporczywe nękanie?

Masz dwie główne możliwości działania:

1. Zgłoszenie na Komisariacie Policji
   To najczęściej wybierana droga. Możesz:
2. udać się na najbliższy komisariat,
3. wcześniej zadzwonić i zapytać o godziny przyjmowania zawiadomień.
   Na miejscu funkcjonariusz:
4. spisze protokół przyjęcia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa,
5. może poprosić Cię o przedstawienie dowodów,

6. zada dodatkowe pytania o okoliczności sprawy.

7. Zawiadomienie w Prokuraturze Rejonowej
   Alternatywnie możesz:

8. złożyć zawiadomienie bezpośrednio w prokuraturze,
9. przekazać je w formie pisemnej lub ustnej (do protokołu).
   Prokurator może podjąć decyzję o wszczęciu postępowania przygotowawczego i zlecić Policji wykonanie określonych czynności.

Co zabrać ze sobą i jak przygotować zawiadomienie?

Na etapie zgłoszenia uporczywego nękania przez byłego partnera na Messengerze zadbaj o odpowiednie przygotowanie. Zabrać ze sobą warto w szczególności:

• Dokument tożsamości – dowód osobisty lub inny dokument ze zdjęciem.
• Zebrane dowody – w formie:
• wydrukowanych zrzutów ekranu,
• plików zapisanych na pendrivie,
• uporządkowanego dziennika zdarzeń.

Możesz również samodzielnie przygotować pisemne zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Powinno ono zawierać:

• Twoje dane osobowe (imię, nazwisko, adres, dane kontaktowe),
• dane byłego partnera – o ile je znasz (imię, nazwisko, adres, numer telefonu),
• dokładny opis zdarzeń:
• kiedy zaczęło się nękanie,
• jak często dochodzi do kontaktów,
• w jaki sposób odbywa się nękanie (Messenger, inne komunikatory, konta znajomych),
• jaki jest wpływ tych działań na Twoje życie (strach, zaburzenia snu, problemy w pracy),
• wyraźne powołanie się na art. 190a § 1 Kodeksu Karnego,
• listę załączonych dowodów (np. „załączam 15 zrzutów ekranu z konwersacji na Messengerze”),
• wniosek o ściganie sprawcy.

Podczas składania zeznań staraj się być spokojny(a), rzeczowy(a), ale też szczery(a). Nie umniejszaj swojego cierpienia, opisz je tak, jak je odczuwasz. Wyjaśnij, jak uporczywe nękanie wpływa na Twoje relacje, zdrowie psychiczne i codzienne funkcjonowanie.

Jeśli obawiasz się o swoje bezpieczeństwo, możesz złożyć wniosek o zastosowanie środków zapobiegawczych, takich jak zakaz zbliżania się czy zakaz kontaktowania się ze sprawcą. Po przyjęciu zgłoszenia Policja lub prokuratura wszczyna postępowanie przygotowawcze, którego celem jest zebranie dowodów i ustalenie, czy doszło do popełnienia przestępstwa.

Co robić dalej? Praktyczne wskazówki i ochrona własna

Zgłoszenie uporczywego nękania to ważny krok, ale równie istotne jest to, jak zadbasz o siebie w trakcie i po wszczęciu postępowania. Tego typu doświadczenia są obciążające emocjonalnie i mogą wpływać na Twoje poczucie bezpieczeństwa także w świecie offline. Dlatego warto wdrożyć kilka praktycznych zasad.

Pamiętaj, że Twoim celem jest nie tylko doprowadzenie sprawy do organów ścigania, ale też odzyskanie spokoju oraz poczucia kontroli nad własnym życiem i przestrzenią prywatną. To proces, który wymaga zarówno działań formalnych, jak i dbałości o własne granice psychiczne.

Jak dbać o bezpieczeństwo psychiczne i cyfrowe?

Po zgłoszeniu nękania zastosuj następujące wskazówki:

• Nie wchodź w dalsze interakcje ze sprawcą
  Niezależnie od tego, co pisze były partner i z jakich kont to robi, nie odpowiadaj. Twoja cisza jest jasnym sygnałem, a każda odpowiedź może być mylnie uznana za kontynuowanie relacji lub prowokowanie dalszego kontaktu.

• Poszukaj wsparcia emocjonalnego
  Nie musisz radzić sobie z tym sam(a). Skorzystaj z:

• rozmów z zaufanymi przyjaciółmi lub rodziną,
• wsparcia psychologa lub terapeuty,

• pomocy prawnika specjalizującego się w sprawach o nękanie.
  Możesz również skontaktować się z organizacjami pomagającymi ofiarom przestępstw, które oferują wsparcie prawne i psychologiczne.

• Zmodyfikuj swoje codzienne nawyki
  Jeżeli obawiasz się, że nękanie może przenieść się do świata offline:

• unikaj rutynowych tras i godzin powrotu do domu,
• informuj bliskich, gdzie jesteś,

• zachowaj czujność w miejscach, w których sprawca może się pojawić.

• Zadbaj o cyberbezpieczeństwo
  W obliczu uporczywego nękania przez byłego partnera na Messengerze niezwykle ważne jest zabezpieczenie swoich kont:

• regularnie zmieniaj hasła do mediów społecznościowych i poczty e-mail,
• włącz weryfikację dwuetapową,
• sprawdzaj, czy na Twoich kontach nie są zalogowane obce urządzenia,
• upewnij się, że były partner nie zna Twoich danych logowania ani nie ma dostępu do Twojego telefonu czy komputera.

Zgłoszenie nękania to odważna decyzja i kluczowy krok w odzyskiwaniu kontroli nad swoim życiem i bezpieczeństwem. Korzystając z narzędzi, które daje Ci prawo, nie tylko chronisz siebie, ale także wysyłasz jasny sygnał, że uporczywe naruszanie czyichś granic nie będzie dłużej tolerowane. Działaj z przekonaniem, że masz do tego pełne prawo i wsparcie systemu prawnego.